Terwijl tientallen varens, die ik in het vochtigste deel van de tuin had aangeplant nu wegens de droogte staan dood te gaan, is mij opgevallen dat er twee nieuwe grassoorten in ons land zijn opgerukt. Vooral in de voegen tussen stenen van oprit, straat of plein voelt zich tegenwoordig het Handjesgras (Cynodon dactylon) thuis. Ook vinden we daar steeds meer Glad vingergras (Digitaria ischaemum). De toename van beide soorten in ons land en de voorliefde voor voegen tussen stenen in de zon, waar het meer dan 50o C kan worden, wordt verklaard door klimaatopwarming. Ze kunnen allebei heel goed tegen langdurige droogte en hitte en zijn in rap tempo vanuit het zuiden van Europa naar ons niet meer zo koude kikkerlandje gekomen.

De twee soorten groeien razend snel en lijken erg veel op elkaar. Bij beide spreiden de bladscheuten zich vanuit één punt stervormig uit en liggen dan grotendeels plat op de grond. De bladeren zijn vrij breed en het onderste deel is stengelomvattend. 
De bloeiwijze bestaat voor beide uit 2 tot 7 zeer slanke aren met heel erg kleine bloempjes. Bij het Handjesgras komen die aren uit één punt en bij het Vingergras ontspringen de aren op enige afstand van elkaar op een spil. Het Handjesgras maakt per plant een paar duizend piepkleine zaadjes, maar breidt zich vooral uit door uitlopers en een ondergrondse wortelstok die de winter overleeft. Het Vingergras is wel éénjarig, maar maakt per plant een paar honderdduizend kleine zaadjes die een jaar of vijf in en op de grond kiemkrachtig blijven. 

Als u dit “onkruid” wilt bestrijden wens ik u dan ook veel sterkte. Systematisch uitroeien voordat er zaad gevormd kan worden, kan in theorie maar uit eigen ervaring kan ik u melden dat dat een hele uitdaging is. Mocht je een enkel plantje over het hoofd zien, is het al gedoemd te mislukken. Dat geldt trouwens ook voor bestrijden met azijn, zout en zeep en ook voor het geweld van de hogedrukspuit of de gasbrander.

Vanwege de klimaatverandering zullen we behalve deze grassoorten steeds meer zuidelijke elementen naar het noorden zien komen, maar hopelijk gaat dat niet gepaard met de bosbranden. (volgens https://www.downtoearth.org.in/climate-change/record-wildfires dit jaar wereldwijd bij elkaar al 150 miljoen ha, is ongeveer 44 keer landoppervlak van Nederland). 
Daarmee vergeleken is de overlast door deze grasjes nog maar een zeer milde straf voor de volledig door onszelf veroorzaakte narigheid.