Na een heerlijke vakantie is het weer terug naar de werkelijkheid. Daar waar in de vakantie de tijd, qua actualiteit, leek stil te staan, is het nu weer tijd om jezelf op de hoogte te houden van de landelijke en wereldlijke ontwikkelingen. De vluchtelingenstromen stromen weer en de oorlogen woeden weer.

Maar er is ook ‘kleiner’ nieuws. Ik werd getriggerd door een column in de Gelderlander van Thomas Verbogt. Daarin vermeldt hij dat fabrikanten binnenkort verplicht worden defecte apparaten na de wettelijke garantietermijn te repareren, als dat technisch mogelijk is. Persoonlijk vind ik dit een heel goed streven. Ik denk echter dat daar weinig mensen gebruik van zullen maken omdat dat apparaat eigenlijk toch al teveel rammelt, uit de tijd is of om wat voor reden ook men geen zin heeft om al dat ‘gedoe’.

Ik heb een ander voorstel waarvan ik hoop dat dat eens in een wetje gegoten kan worden. Ik zal het uitleggen aan de hand van enkele voorbeelden. Stel ik koop een printer of een elektrische tandenborstel. Dan krijg ik daar respectievelijk twee cartridges en twee tandenborstelopzetstukjes bij. Wanneer de cartridges leeg zijn en de tandenborstelopzetstukjes versleten dan moet ik deze nieuw kopen. Dan is het toch van de gekke dat deze cartridges en opzetstukjes net zo duur zijn als een nieuwe printer of elektrische tandenborstel! Zo’n tandenborstelopzetstukje, wat zal het maakloon inclusief materiaal nou kosten, 10-20 cent? En die worden dan, per stuk, voor €15-20 verkocht terwijl een nieuwe elektrische tandenborstel €50-100 kost.
Ander voorbeeld. Stel je hebt een nieuwe smart-tv, smart-radio of laptop/computer gekocht. Apparaten werken perfect en kunnen nog jaren mee. Van de ene op de andere dag stopt de producent met de software-ondersteuning van deze apparatuur. Dan kun je van de ene op de andere dag deze apparaten naar de milieustraat in Druten brengen.
Nog één voorbeeldje van de buitencategorie: Wanneer je op dit moment een dure nieuwe auto koopt en je dimlichtlampje (€25) gaat stuk dan ben je verplicht om een hele nieuwe koplamp (€500-800!) te kopen.
Wat ik hiermee probeer te zeggen, uit te leggen, heel veel apparaten krijgen geeneens de kans om kapot te gaan, of als ze kapot gaan geen kans om gerepareerd te worden. De fabrikant heeft het liefst dat je deze nog in de verpakking naar de milieustraat brengt of in geval van dat lampje een hele nieuwe auto koopt. En daar zou eens iets aan gedaan moeten worden. Maar hoe dan?

Een voorstelletje bij voorbeeld een. Neem de verkoopprijs van de printer en elektrische tandenborstel en bepaal dat de prijs van cartridges en opzetstukjes maximaal 10% (ik noem maar wat) van deze prijs mag zijn. Of, bepaal de productiewaarde van zo’n cartridge of opzetstukje en bepaal dat de verkoopprijs niet meer mag zijn dan 10x (ik noem maar wat) die waarde.
Voor de smart apparatuur zou een minimale ‘ondersteuningsduur’ van 10 jaar (ik noem maar wat) moeten gelden vanaf de laatste verkoop- of productiedatum van dat product. En dat, bij eventuele overname of faillissement van het productiebedrijf, de overnamekandidaat zich verplicht om te voldoen aan deze ondersteuningsduur.
En wat dat lampje betreft, schandalig dat dat überhaupt mag! Dat Europa daar niet tegen in geweer komt!

Kijk, het is allemaal goed bedoeld, die reparatiewet en het zal allemaal ook best wel schelen in het weggooien van een koffiezetapparaat, mixer of stofzuiger, maar richt je eerst eens op de bron van al dat weggooien: Het is goedkoper nieuw te kopen. Niet omdat de reparaties zo duur zijn maar omdat de essentiële gebruiksproducten/diensten die bij dat apparaat horen zo duur zijn of niet meer voorradig of gewoon niet repareerbaar.

Nog een laatste tip die het allermeeste besparing geeft en nooit gerepareerd hoeft te worden. Begin bij de bron: Koop geen onnodige rotzooi. Ook niet voor de grap. Zo van, kijk eens wat leuk. Dat zal jarige jetje wel leuk vinden. Waarop jarige jetje het lachend in ontvangst neemt om het dan direct in de kliko te flikkeren. Ja, hebben we een hoop lol van gehad en het milieu ook.

Repper